21 juli 2013 – geen drank in Utah…?

21 juli – Inmiddels zitten we in Duck Creek Village in het zuiden van Utah. Gisteren hebben we Zion National Park gedaan en vanmorgen zijn we vertrokken richting Bryce Canyon National Park. Dat is in het grote geheel maar een klein flutstukje, maar we vinden het hier zo mooi dat we de reis naar Bryce nog wat rekken. Dit gebied is een verademing na het droge woestijnlandschap dat echt heel bijzonder is, maar waar geen einde aan lijkt te komen als je er doorheen rijdt. Oké, Zion dus. Wat kan ik hier over vertellen? Niet zo heel veel. Zion moet je ondergaan. Het is een van de mooiste stukken natuurschoon die ik ooit heb mogen zien.

IMG_3688

 

IMG_3677

In Zion National Park zijn een paar campgrounds, maar die zijn rond 12.00 uur ’s middags al vol. Dat halen wij dus nooit. Heel vervelend, maar in de vakantie vroeg opstaan is niet ons sterkste punt. Wij staan dus op  Zion River Resort, een campground waar we voor het eerst ook wat tenten aantreffen. We hebben weer een full hook-up & drive thru plek en dat is zeker hier erg prettig. De campingdouches zijn prima, maar het zijn er gewoon te weinig en ze worden de helft van de dag schoongemaakt en dan is het toch wel fijn als je je eigen campingdouche kunt gebruiken zonder bang te hoeven zijn dat het water opraakt. Van het RV Park naar Zion National Park is zo’n 20 kilometer en als we de camper geparkeerd hebben, kunnen we meteen op de shuttlebus stappen die ons bij het park aflevert. Goed geregeld! In het park is alles gericht op het zorgvuldig omgaan met energiebronnen: het visitor’s centre wordt ’s zomers gekoeld en ’s winters verwarmd met praktisch energie-neutrale middelen (met een koeltoren, maar vraag me niet precies hoe), de shuttlebussen rijden op propaangas en we zien hier, voor het eerst eigenlijk, zonnecollectoren op de daken van de gebouwtjes. Een vreemd contrast met de energieverspillende benzineslurpende auto’s van de meeste bezoekers. Van de beesten die rondlopen en -vliegen in Zion zien we natuurlijk alleen de meest voorkomende: de grijze eekhoorns en een paar herten. De herten zijn mager -die moeten voor hun eigen eten zorgen- maar de eekhoorns zijn moddervet. Ik vermoed niet dat ze allemaal zwanger zijn maar gewoon bijgevoerd worden. Daar kun je trouwens een forse boete voor krijgen.

IMG_3766

 

IMG_3788

In Zion zijn verschillende tappunten waar je gratis water kunt tappen. Het drinken van water wordt ook behoorlijk aangemoedigd. Je wordt er om de haverklap aan herinnerd dat je in de woestijn bent en moet oppassen voor uitdroging. Woestijn? Las Vegas ligt in de woestijn, hier is het groen! Maar goed, zij zullen het weten.

’s Avonds eten we bij The Cactus Room (‘fine dining’), een restaurant annex winkel met ‘fine indian art’. Die art varieert van jassen met franje tot kleedjes en sieraden. Maar wij komen voor het eten. Eigenaar Bob is zeer te spreken over zijn eigen hamburgers (the best in the neighbourhood, don’t understand why there’s so little people eating here) en dwingt ons beide (!) gastenboeken uitgebreid te bestuderen voordat we aan tafel mogen. Wij vermoeden dat Bob niet vaak de gelegenheid krijgt om met echte mensen te praten, want hij kletst 5 kwartier in een uur en staat om de haverklap aan onze tafel om weer iets heel bijzonders te vertellen of aan te prijzen. Hij heeft er ook tijd zat voor, want we zullen die avond de enige gasten zijn. We kiezen alle 4 voor de buffalo burger met zelfgesneden patat (that’s why they look so irregular, but they’re the best….alweer) en we moeten toegeven: zowel hamburgers als patat zijn heerlijk. Bob is een aparte. Hij beveelt het Wasatch Evolution Beer aan, met op de voorkant een afbeelding van Darwin en op de achterkant een kritisch verhaal over de plannen om intelligent design verplicht te stellen op de scholen in Utah. Ik vind het een moedige daad om dit bier te serveren in het ultraconservatieve Utah. IMG_3815

Bob vertelt ons en passant nog een verhaal over zijn 2 geadopteerde indianendochters: een navaho en een sioux. Pas later vraag ik me af of er ook een mevrouw Bob is, of dat er alleen die 2 dochters zijn…

Als we de volgende ochtend gegeten hebben en de camper ontkoppeld is (niet al te vroeg dus…) besluiten we naar Bryce te rijden via een toeristische route door het Dixie National Forest. In kilometers is deze route korter, maar we blijken een bergpas over te moeten. Geen probleem, het is hier echt prachtig.

IMG_3831

We besluiten te overnachten op het Pinewoods Resort in Duck Creek Village. Het is hier supergroen en we zijn verbaasd als we horen dat we op 2.500 meter hoogte zitten. Dat de boomgrens op 1.800 meter ligt geldt dus alleen voor de Alpen, hier gelden blijkbaar andere regels. We hebben inmiddels kennisgemaakt met de buren, Bruce en Gina, met wie we morgen gaan vissen. Dat worden dus sowieso 2 nachten in Duck Creek.

Oh ja, de titel…Utah heeft de strengste regels waar het gaat om alcohol. Hier mag in de supermarkten bijvoorbeeld geen sterke drank (hard liquor) verkocht worden. Maar dat is geen probleem: aan de overkant is een liquor store van een paar honderd vierkante meter waar je werkelijk álles kunt krijgen, zelfs de limoncello waar we al sinds het begin van de vakantie naar hebben lopen zoeken.

Advertenties

4 Reacties op “21 juli 2013 – geen drank in Utah…?

  1. Leuk om zo je reisverslag te volgen. Geniet maar lekker van al dat moois om je heen. Enne … als je terugkomt is er wel weer een biertje of wijntje te koop hoor.

    • Ha Onno, dank voor je reactie. We genieten zeker hoor. In Utah kun je wel drank kopen, maar niet in de supermarkt en in restaurants alleen bij het eten. Bars zullen ze hier dan wel niet hebben..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s